5 oct. 2014

A arte grega e o pensamento


   A ansiedade que provoca a irracionalidade aparente da experiencia e a busca dunha orde que explique a experiencia e acougue esa ansiedade son dúas forzas fundamentais do pensamento grego que tiveron unha fonda repercusión na arte.
   Os seguintes textos van nesa liña, o primeiro é unha reflexión que o poeta Arquíloco fai despois de observar unha eclipse de sol; o segundo é a referencia que conservamos ao famoso tratado de escultura escrito por Policleto.

..."Húmido espanto abateu ás xentes.

Dende entón calquera cousa resulta crible e esperable

aos humanos. Ningún de nós se admire ao vela.

Nin se as bestas agrestes trocan cos arroaces

o pasto mariño e teñen por máis gratas ca terra

as ondas resoantes do mar, e aqueles prefiren o monte".

Arquíloco de Paros ( 712 a.C.- 664 a.C.)


"A beleza reside, non na proporción dos elementos constituíntes, senón na proporcionalidade das partes, como entre un dedo e outro dedo, e entre todos os dedos e o  metacarpo, entre o carpo e o antebrazo e entre o antebrazo e o brazo, en realidade entre todas as partes entre si, como está escrito no Canon de Policleto. Para ensinarnos nun tratado toda a proporción do corpo, Policleto apoiou a súa  teoría nunha obra, facendo a estatua dun home de acordo cos principios do seu tratado e chamou á estatua, como ao tratado, Canon".
Galeno, De temperamentis (século II d. C.)

No hay comentarios:

Publicar un comentario